تبلیغات
. - روزی رسد که کودک من مَرد می شود ...

روزی رسد که کودک من مَرد می شود ...

1 فروردین 94 19:01

نویسنده : قند پارسی









روزی رسد که کودک من مَرد می شود ...

.
.
.

سَبزم ...

ولی ... نه سَبزه یِ اندامِ سَبزه روی..

...

سَبزم ,...

ولی ... نه سَبزه یِ رُسته کنارِ جوی ...

 

از بس که بی بُخار ,...

در دیگِ روزگار ,...

بی هیچ کار و بار ,...

در خود نشسته ام ,...

در ذهن خسته ام ,...

هِی مُرغ... غاز شُد...

گُنجشک ..."باز" شُد..

هوشم زِ هوش رفت...

گوشم دَراز شد...

 

"صبرم".. اگرچه میوه ی کال است و نارَس است ...

بر من گُمان مَبر که علیل است و بی کس است..

 

من آب سَرکشم , ...

خون سیاوشم , ...

هیزم بیاورید ..

مُحتاج آتشم .

 

اندوهِ من ,

شکستگیِ بال بودن است ...

سَبزیِ من ...

 سِتم سَری ِکال بودن است ..

 

روزی رسد که سَبزی من , زَرد می شود

روزی رسد که کودک من ,  مَرد می شود

.

در من هزار خُسروِ کیهان خَدیو هست

در من هزار رُستم و گودرز و گیو هست .......

.

.

 

شادان شهرو

تابستان 92 ..  شهرستان کیار .. گهرو ( گوهر رود )








دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: 2 فروردین 95 19:02