تبلیغات
. - سنگسار

سنگسار

11 بهمن 90 17:19

نویسنده : قند پارسی
9k7m_untitled31697.png

سنگسار

------------------------


بــود  در قـوچـــان  زنــی  پـرهیــزکــــار
شــوی  او   از  مُفـســدیــن  روزگـــــار

زن  بــــرای کـــــار  هـــر  روز  از سحــر
دامــــن هـمــت  ببـسـتـی  بـــر  کمــر

خــوشــه چـیـن هـمـت ِ مــــردانه بــود
گـــرچــه او  زن بــود , مـــرد ِ خانه بــود

لا اُبــالــی شــوی او  بـــا  هـــر کسی
چفـت و بـنــد می کـــرد بی دلـواپسی

نه غـــم ِ نـان داشتی نـه خورد و خواب
دستــرنـــج زن  هــمــی  دادی شــراب

صبحهـــا تـنــها خـــوراکــش بــــاده بود
بنــگ ِ او  هــــم هــر شبی آمـــاده بود

یــــا بــه قـهــوه خـــانه گُستــردی ورق
یــــا کــــه در میخـــانه ها خوردی عرق

روزی آمــــد  سـوی منـــزل  بـا شتــاب
بست بـــر نـوزیــن خــود زیــن و رکـــاب

گفت " ای زن , چنـــد روزی   در حـضـر
می روم , زن هــــم نکــــرد  او را   حذر

واقــف  آن حــــــال ِ شیــدایـش  نَشُـد
مــــرد  رفت و هیـــچ پیـــدایـش  نَشُـد

آن سفــر کـــرده کــــه  بد اقـبـــال شُد
چنـــد روزش  عـاقـبـت  یـک سـال شُد

شوی نــآمـــد طـاقــت او  طـاق گشت
روزهــــای ســـال بــا سختی  گُذشت

سُـــرخ بــــا سیلی  بـکـــردی   روی را
مـی گــرفتـــی زن  سُـــراغ   شـوی را

بس خــلاف یکــدگـــــر  مطلب شنُفت
هـــرکسی از شــوی او  چیــزی بگُفت

این یکی می گفت شویت مُرده است
آن یکی می گفت,گُرگش خورده است

ایــن بگُفـت معـــدوم  رعد و بــرق شُد
آن بگُفـت  در آب  دیـــــدم  غـــرق شُد

در قفــایش ســــالِ دوم هـــم گُذشت
شــوی اصــلآ سوی خـــــانه برنگشت

بــر نـتــــابـــد هیــــچ زن  ایــــن درد را
زن نخــــواهد خــــــانه ی  بی مــرد را

هرکه بی کس گشت داندچیست درد
حــــــال و روز ِ یک زن ِ تنهـــــا  و  فــرد

خــــــانـــه ی بی مــــرد آمـاج بلاست
خــــــانـــه ی بی مرد ,عین کربلاست

ســـــال سوم  , زن بـریـــد از وی امید
مطلــع الفـجـــری نیــــــامد  زو  پــدید

زن بـــــرای قـــوت فــــرزنــدان خویش
مـــایه هــا بگــذاشتی از جان خویش

یــــا بـــه کشت و زرع  می پرداختــی
یــــا  ز غــوره سرکــه  می انــداختـی

چــــــاره ای کــــردنــــد پـیـــــران نظـر
تــــا کـــــه سروش خــم نگردد بیشتر


شــوی زن را مـــُرده اش انگــــاشتنـد
تـــــازه شمشادی کنـــــارش کاشتند

تــــا که سروش تکیـه بر شمشاد داد
تـــا که سر بـــر بـالش راحــت نهــــاد

تـــا کـــــه آمـــد او ببیند  روی ِ خوش
دل کُنــد  بـــا  اُلفـت دلـجــوی خوش

از کــجی ِبخـت ِ  بـد  فــــرجـــــام  او
زهــــر کردنـــد شهد را در کــــــام  او

آنـکـه می گفتند گُرگش خورده است
آنـکـه می گفتند آبـش بُــــــرده است

آنـکه  او  را  مُــــرده  می انگــــاشتند
آنـکه لاشش خـورده می پنــــداشتند

بـــــاز آمد  لیــک نــوزینـــی نـــداشت
در خــــزانی ســـرد در هنگـام چاشت

شـــوی آمـــد  درب را زد  بــــا شتـاب
زن چــو دیـــدش زهــره اش گردید آب

دیـــد زن  , در پُشت در استاده شوی
چهـــره شنگــول از می و ژولیده موی

گفت ای زن  "چهـره ات غمگین شُده
گفت: از بس سایـه ات سنگین شُده

گفت " حــــال  از سر بنـه ایـــن قالها
گفت : خــود بـــودی کجــا این سالها

گفت " بعدآ پُــرس , حـــالا خستـه ام
گفت : کوری    در بــه رویت بستـه ام

شـوی , مـــردی را بدیـــد گفتا بـه زن
کیست این بیگانه ؟ گفتـــا شوی من

گفت " پس چون شُد وفـــــــاداری تو
گفت : گُـــم شُد  در جفــــاکـــاری تو

خــاطـــــرم  را  سـالـهـــــــا  آزرده ای
در زمـــــانی آمــــــدی کـــه مُـرده ای

شوی تــــا بشنید چشمش تــار شُد
بـــر سرش  دنـیـــــــا همی  آوار شُد

وامصیبت ســرنهـــــاد و بـــر شِمُـــرد
آبـــــرویــــــم  را  زن ِ پتـیــــــاره بُـــرد

وامصیبت "  در نـبــــود ِ مـــن  زنـــــم
آتـشی  انــــداختـــه  در  خـــرمنــــم

وامصیبت  " کـــاین زن ِ عفریت خـوی
بُـــــرده  بـــا گُستـــاخی از من آبروی

وامصیبت " در بـه رویــم بسته است
گَـــرم بـــا بیگانه ای بنشسته است

وامصیبت " خـــم بـــه آن ابـــروی داد
آبـــرویـــــم  را  بــــه  آب جــــوی داد

بـــا خــروشش جمع گـــردیدنـد عام
مردهـــا در کـــوچه , زنهـــا روی ِ بام

شوی  آتـش زد  درِ کــاشـــــانـــه را
سنـگ بـــر سر زد , زن و بیگـانــه را

مـوکشــان بُــــردنـد زن را نـزد شیخ
آن ضعیـف سُسـت تـن را نـزد شیخ

شوی بـــــا نفرین نمودنهـا به جُفت
شــرح آن حــــــال ِ پریشان را بگفت

شیخ چون بشنید پُرسیدی ز ِشوی
خـــود کجـا بودی در این مدت بگوی

گفت " ایـــن مدت به کرمان بوده ام
چنـــد ســــالی را به زنـدان بوده ام

شیخ بـــا زن گفت " ای بی آبـــروی
نیست در شرع مُبین زن را دو شوی

بُــــرده ای  هـــم  آبـــروی خویش را
بــدتــــر از خــــود آبـــــروی کیـش را

ایـــن چه ننگی بـــود  ای نـاپـاک زن
از تــــو ســر زد  در میـــــان  انجمـن

آبـــــروی  دیــــن ِ احمــــد بُـــرده ای
خـاطـــــــر  یــک جـمــع  را  آزرده ای

زنـــده زنـــده بـایـــدت در خــاک کـرد
ننـگ را بــــا خــــاک بـایـــد پاک کـرد

گفت  " بـــرداریـــــد ایـــن ابلیس را
ایـــن  زن ِ بدکـــاره ی چون ویس را

تــــا حــــدود شـــرع را جـاری کُنیم
شــرع را  بــــا دفع شَر  یـاری کُنیم

شیخ در پیش و خلایــق پُشت اوی
موی آن درمانده زن در دستِ شوی

مـوکشــان بُـــردنــــد آن بیـچـــاره را
مـوپـریشان ِ گـــریـبــــــان پــــــاره را

در میـــــان  ننـگ بــــاد و مُــرده بـــاد
گـوشوار زن هــم از گوشش فـتـــــاد

کفـش از پـایش درآمـد , پای, خست
در میـــان ره  گـلـوبـنــدش  گُسست

شوی  , می گـفتــی " بنــازم روت را
طعنــه هــا  می زد ,  زن ِ مبهــوت را

ایـــن یکی می زد بـــر او زخــم ِ زبان
آن یکی انـــداخــتــی  آب ِ  دهـــــان

این یکی  می گُفت " مرگت بـــاد زن
مُـــرده  بهتــــر   تـــــا  بُـــوَد  آزاد زن

آن یکی می گفت "  ای اُف بر تو بــاد
مرگ  بـــــر  پتیــــارگـــــان  دیـــو  زاد

تــــا کــه در همــوار جــایی پای ِ نهر
جمـــع گـــردیــدنــد در بیـــرون ِ شهر

شیــخ فرمــــان داد تا در جــای صاف
وآن نگــون اقبـــــال را تــــا بنــدِ نـاف

در میـــــان ِ چـــاله ای کـــردنـد خاک
بــر تـن زن  پیـرهـن  شُد چاک چاک
...
تـــا خدارا خود چه کس آرد به خشم
فعــل ِ زن  یا حُکم شیخ ِ ریش پشم


الغــرض  آن فتنـه چون گـردیــد خَتم
آنچــه از زن ماند در این ضرب و شَتم

بــــود آخـر سر  , پس از لختی درنگ
نیــمه ای درخاک و نیمی زیـــر ِسنگ

***
تـلـــخ کـــــردی بــــاز شهرو کـام ما
مر نـــه اینــکه هست شادان نام ما

تــــا تـــوانـــی خاطـــری را شاد کُن
از حکــــایت هـــــای شیرین یاد کُن


***

شادان شهرو بختیاری

16.gif


***

این حکایت واقعی ست و در اواخر قاجاریه اتفاق افتاده است , خیلی سال پیش آن را   در  سفرنامه ای خواندم . تصمیم گرفتم که آن را منظوم کنم . مقداری از شعر را همان سال گفتم و الباقی را بعدآ اضافه کردم . متاسفانه نام کتابی که این حکایت را در آن خواندم  را فراموش کرده ام

( احتمال میدهم که سفرنامه ی پولاک باشد )







دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: 16 فروردین 94 06:53