تبلیغات
. - حاجی امسال همی سال تو و سال سگ است

حاجی امسال همی سال تو و سال سگ است

17 آبان 90 22:30

نویسنده : قند پارسی
حاجی خرپولی 
 کارخانجات و کارگران استثمار شده ی  بسیاری داشت . 
 به زبان خودش را از اولاد ام اییها  می دانست 
و در عمل  از ابولهب بدتر بود . 
ترکیب بند زیر
 در شرح چنان دجالی سُروده شده است .



حاجینامه

***

حاجی امسال همی سال تو و سال سگ است
پسرت بـا تـو چو سگ توله بـه دنبـال سگ است

روز تـو روز سگ و حـال تـو چون حـال سگ است
یعنـی امسـال حقـوق همـه پـامــــال سگ است
ز سگ نفس تـو حــاجی گلـــه تــــا چنـــــد کنم
حیـف از سگ کـــه بـه سگ خـوی تـو مانند کنم

تـــا بـــه حـج رفتـی و در شهـــــر پیمبــر گشتی
همـــه گفتـنــد کــــه تــــــــو  آدم دیگـــر گشتی
تلــــخ وَش رفتـــی و گفتنــــد کـــه شکر گشتی
بینمـت حـــاجی کــــه خـر رفتی و خـر برگشتی
حــج مقبــــول بـــه خر رفتـــن و آدم شدن است
نــه بــه خر آمــــدن و شهــــرۀ عالم شدن است

حــــاجی از روز جــــزا بــــی خبــــرت می بینــم
بی خبـــرتـــــر  ز  تــــو  خــــدام درت می بینــم
بـــا همه زبــر و زرنگـــی چــه خـــرت می بینــم
بی پـــدرتــر  ز تـــو  بـس دور  و بـرت می بینــم
گــــرچه از دور و بـرت دیـــــده همی دوختــه ای
جــــان بـــه جـــانت بکنــم بــاز پـدرسوختــه ای

تــو نبـــودی کــه بگفتـی جــد من  فاطمه است
منــــم از نسل همــــان بانوی تسبیح  به دست
منــــم از نسل همــــان کس که  خدا روزالست
از فـــــروغ رخ او صـــورت این عــــــــــالم  بست
نـاخلــف باشـــم اگـــــر در نسبت شک  بکنــم
یـا خـلاف نسبت را بـــــه دلــــــــم  حک بکنــم

خود در اینــــکه جـــد تــو فاطمه باشد  تردیـــد
من نــــدارم و نگویـــــم بـــه خداونـــــد  مجیــد
کـــــه نیــــاید کسی از نسل چنـان پاک  پدیـد
همچــو تــــو نــاخلفـی بـنـــدۀ شیــطان  پلیــد
گـــــرچــــه دانـــــم نسب از  ام ابیـــــها  داری
هیــــچ حـــاجی تو خودت شرم  ز زهـــرا داری

کــــاش جدت بزنـــــد بــــر کمـــرت خـــم گـردد
تـــا کــــه شیـطان صفتی همچو تـــو آدم گـردد
کــــاش روز تــو شب و شـــادی تـــو غـم گـردد
تـــا نخواهد کـــه کسی همچو تـــو حاتم گـردد
خوب دانــــم که به دل داغ تـو از کــــارگر است
گه بـه قبر پـــدری کش چو تـوئی کره خر است

گفـــت پیغمبــــر مــــا سیــــد و ســــــالار عرب
کــــــه شـــرافت بـــه دیـانـت بـــود و حفظ ادب
نـه بـه پــول و پـله و مــال و زن و اصل و نسب
نـه بـه تضعیف حق کــــارگر جــــــــان بــــر لب
کـــــارگر در نظــرت مــــوی دمـــــاغ قول است
قبلـه ات زن شرفت مال و خــــدایت پول است

مگــــــر از نسل علـــــــــی جعفر کــــذاب نبود
هــــــم مگـــــــــر شیــــخ محمدعلی باب نبود
فتنــه بــاب کــــــــم از فتنــــه وهـــــــــاب نبود
ورنــــه در عــــدل علـــــــی رعیت و ارباب نبود
همه شان را نسب از فــــاطـــــــــمه زهرا بود
نسب جملــــــه ایشـــــــان بـــــه خدا یکتا بود

نــه بــه درگــــاه خـداونـــــد تو را تمکین است
نـه تـو را ترس خـــــدا و نه غمت از دین است
هنـــرت حق کشی از کــــــارگر مسکین است
بـه خــدا حاجی اگــــــر شرع محمد این است
جـــــــامه کفـــــر همی پـوشم و سـاغر گیرم
قبلـــه گـــــاهی دگــــر و مذهب دیگـــــر گیرم

خود مگــــــرنــه کـــه پدر بر پـــــدرت بود گــدا
خود مگـــرنـه کـــه رسیدی ز گـــــدایی به نوا
حــاجی این مکنت و این مـــــال نماند به خدا
رازق روزی دهــت بــود چه کــس؟ داد چـــرا؟
تـــو بخوان قصـــۀ قـارون و بگیـــــر از آن درس
بــد مکن یـــا بکــــن از روز مکــافــــات نتــرس

حاجی اوضـــــاع جهـــان گرچه به کامت باشد
گـــرچه بـر خـــــوان کرم عیش مـــدامت باشد
گـــرچه صد چـــاکـــــــر نـوکیسه غلامت باشد
قـــرعـــۀ بخــت اگــــر چنـــد بــــه نـامت باشد
در جهــــانی کــــــه برد تخـــت سلیمـان را باد
تکیــــــــه بـر بـالـش زردوز نمــی بــایـــــــد داد

توچوکبکی وچه کبکی که سرش دربرف است
وعده هـــا میدهی امـا همه قولت حرف است
خـــردت زایــل و جهــل تو فـزون از ظرف است
حـــرف بی منطق تو فـــاقد نحو و صرف است
گــــر خـــدا ثروت عالــــم بـه تو بخشد حاجی
بــــاز بینـــد تــو گــــدازاده همی  محتـــــاجی

نـــه مــــــــرا بـــا تـــو ســـر روده درازی باشد
نه حـــــد عشق همین عشق مجـــازی باشد
کـــار دنیــــــا به اصول است نه به بازی باشد
مـــال خوب است در آن حد که نیــــازی باشد
پسرت دیدم و گفتم که چه بد پوز و رگ است
کــــار مـــا بعد تو با قرنق این توله سگ است


شادان شهرو بختیاری






دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: 7 شهریور 95 23:44